En zo eindigde Wereld Dierendag..


Bij dierendag denken we toch al snel aan die lekkere kluif of extra knuffel voor je huisdier. We weten als geen ander dat deze extra’s niet voor elk dier zijn weg gelegd. Sterker nog, op het eiland ontbreekt vaak de basiszorg. Helaas worden we daar meer dan regelmatig mee geconfronteerd. Vandaag was weer zo’n dag.

Vanmorgen vroeg werd rescue paws gewezen op een hond die bij bullenbaai zou rondlopen. Ernstig vermagerd, hinkend en met een grote hoofdwond. Helaas was er niet direct tijd om te gaan kijken en bij onze komst was de hond inmiddels al vertrokken. De meldster was wel erg aangedaan met wat ze had gezien. De situatie was schrijnend. Dat maakt het dan extra vervelend dat we de hond niet meer konden vinden.

Aan het begin van de avond ging de telefoon. Twee kilometer van de plek waar we vanmorgen waren was een hond met een forse hoofdwond aangetroffen. Dat moest haast wel dezelfde hond zijn! De meldster bleef erbij en kreeg het voor elkaar een riem om te doen. Bij het zien van de blik in de ogen van deze hond springen de tranen je toch in de ogen. De hulpeloosheid en de pijn raken je.

De dierenarts heeft zijn wond bekeken en schoongemaakt. Of deze veroorzaakt is door een aanrijding of door een machete of schotwond is onduidelijk, maar hij moet er absoluut pijn aan gehad hebben. Wij maken ons vooral zorgen om zijn poot. Een foto moet gaan uitwijzen of er een breuk of tumor in zijn knie zit. Zodra we daar uitsluitsel over hebben kunnen we bepalen hoe verder.

Dierendag was bijna aan hem voorbij gegaan, maar door de oplettendheid van de meldster is zijn dag toch nog met liefde en een lekkere bak voer geëindigd.

Wilt u ons werk steunen? Een financiële bijdrage is meer dan welkom. Doneer nu!

Geef een reactie

Sluit Menu